Mijn column in M&C:
Als jonge veranderkundige leerde ik al meervoudig te kijken. Als medewerkers in een organisatie mij vertelden dat hun leidinggevende een autoritaire potentaat was, nam ik dat niet als enige mogelijke definitie van de werkelijkheid aan. Dan vroeg ik meteen door naar concrete voorbeelden en vooral naar hun eigen aandeel in de interactie met de leidinggevende. Ook bevroeg ik de leidinggevende op zijn situatie en context. Altijd bleek het vraagstuk iets ingewikkelder dan slechts het autoritair optreden van de betreffende leidinggevende. Lees hier verder.
Ooit zal ik verstrengeld raken in een belangenconflict met aan de ene kant – zeg maar – mijn pleegmoeders en aan de andere kant de sociale dienst.
En dat mijn pleegmoeders dan gaan roepen: “Neemt u hem, neemt u hem maar!”
Maar de sociale dienst blijft stug weigeren: “Hij is van u, wij hebben er niets meetemaken!”
En dan gaat de ene kant met lepels en borden smijten en de andere kant
gooit stapels formulieren en pennen terug.
En dat ik dan zelf moet kiezen tussen mijn pleegmoeders en de sociale dienst
en dat ik dan tegen mijn pleegmoeders en de sociale dienst ga kiezen, en voor het conflict, de ruzie.
En dat ik zo op een hardvochtige manier alsnog volwassen zal worden.